Eigenlijk pure luxe
Wel eens liggend in het gras gekeken naar bloemen? De tijd staat stil, en de hele wereld lijkt weer zin te hebben. Eeuwige lente ligt binnen handbereik. Behalve als het regent in de winter natuurlijk, dan word je alleen maar nat en verkouden, en krijg je thuis op je kop omdat je alweer vies bent. Ja, ook op mijn leeftijd.
Het is nog steeds warm, zo’n 8°C, regenachtig, en buiten is het vrij stil. Het lijkt een ondankbare tijd om foto’s te maken, maar dat valt mee. Als je goed kijkt is er nog van alles te zien. Voortbordurend op het thema van vorige week ging ik op pad om een fraaie winterbloeier op de foto te leggen, de gaspeldoorn. Helaas bleek de struik die ik op het oog had verwijderd om kansen te scheppen voor nieuwe heide. Die gaspeldoorn houdt u dus tegoed.
Maar daar stond dit dappere duizendblad. In het voorjaar duurt het altijd even voordat het duizendblad op gang komt, maar als het eenmaal bloeit houdt het ook niet meer op. Zelfs na nachtvorst of in een pak sneeuw staan de bloempjes nog fier overeind.
Ik heb een zwak voor duizendblad sinds ik als authentieke ijzertijdbewoner (en toeristische attractie) verbleef in het Deense ijzertijd-dorp Lejre. Elke dag zocht ik duizendblad, vanwege de heerlijk sterke smaak in de soep. Tijd om te liggen kijken naar de bloemen was er niet, want het eten verzamelen en de werkzaamheden rond het huis slokten alle tijd op.
Zo bezien is in het gras liggen kijken naar bloemen eigenlijk pure luxe. Net als vies worden.
Vind ik leuk:
Tags: Achillea millefolium, biodiversiteit, biodiversity, bloem, duizendblad, fotografie, lejre, nature, natuur, natuurfoto, photography, vogels, wildlife, winter
